Anne Gölgen Devlet Bana Destek Olmasa da Çocuklarıma Bakmaya Mecburum, Ancak Devlette Her Konuda Yardım Etsin
Nusaybin Yeni Şehir Mahallesi Şengül Sokak no.29’da oturan 10 çocuk Annesi Fikriye Gölgen(37), “Cam kemik olan 4 çocuğum, Abdulrahman (18),Veli(10),Nebi(09) ve Fatma Gölgen(04),kemikleri cam gibi kırılıyor. Kırıldığında da yamuk şekilde illeşiyor. Çocuklarımı Ankara’ya kadarda götürüp tedavi ettik ancak son olarak bize söyledikleri bu halde kalacaklarını belirttiler, bunlar cam kemik kemikleri nerden kırılırsa yamuk iyileşiyor dediler.10 çocuğum var,4’ü cam kemik yalnız zihin konusunda bir engelleri yok. Bu çocuklarıma tek başıma bakıyorum, devlet meddi destek veriyor yalnız yeterli değil,4 çocuğa bebek gibi bakman lazım, çünkü kırılan kemikleri yamuk illeşmesi nedeniyle hiçbir ihtiyaçlarını göremiyorlar. Bazı çocuklarım biraz elini kullanabiliyor,öbürler hiç kullanamıyor.Hepsine bebek gibi bakmak zorundayım.Devlet 2 çocuğum için bakıcılık hizmetini ben yapıyorum,1 çocuğuma da Eşim bakıyor,fakat bakmakta yetersiz kalıyoruz devletin bize daha fazla yardım etmesini bekliyoruz. 4 çocuğu normal tekerlekli sandalye ile dışarı çıkarıyorum. Bu çocuklarımdan 18 yaşındaki Abdurrahman okula gidiyor, ancak tekerlekli sandalye ile okula ben veya komşular götürüyor. Bazen ben oğlumu okula götürdüğümde öbür çocuklarım evde tek başına kalmak zorunda kalıyor.Ben yetkililerden 18 yaşındaki oğlum Abdurrahman’ın okuluna rahat gitmesi için bir akülü tekerlekli sandalye istiyorum. Ancak çocuklarımın tümü için her konuda devlet bana yardım etsin çünkü tek başıma eğitimsiz biri olarak bu çocuklarımı nasıl eğitirim. Devlet yardım etmese de ben çocuklarıma bakmaya mecburum, lütfen hayırsever işadamları da bize destek olsun. Durumumuz çocuklarımıza bakmaya fazla müsait değil. Yetkililerden destek bekliyoruz” dedi.
HAYALİM BİR AKÜLÜ TEKERLEKLİ SENDELİYE
18 yaşındaki cam kemik olan Abdurrahman Gölgen ise, “Tek hayalim bir akülü tekerlekli sandalyemin olması, her insanın okuma hakkı var, bizimde okumamız için birileri yardım etsin, Kardeşlerim içinde tekerlekli sandalye veya akülü istiyorum, Kardeşlerim için özel eğitim verilmesini istiyorum” diye konuştu.
Minik Fatma Gölgen(04),banim oyuncaklarım yok oyuncak istiyorum.’’ diye konuştu.
10 yaşındaki Veli Gölgen,Hayalim okula gidip eğitim aldıktan sonrada bir doktor olmaktır.’’diye dile getrdi.
Nusaybin özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinden sahibi Mesut Keyik, Gölgen ailesi gerçekten zor durumda, 10 tane çocuktan 4’ü cam kemik ve bunlara birilerinin aileye destek olması gerektiğini vurguladı.
Cam kemik deyip de geçmemek gerektiğini vurgulayan Keyik, “Çünkü çok hassas engellilikler arasında en tehlikeli dediğimiz veya en kötü dediğimiz engellikler. Çocuklar dışarı çıkıp oynayamamasından tutalım evde öz bakımını bile yapamamaktadır. Baba dışarı çıkıyor, çalışmaya çıkıyor, çocuklarının geçimi için, ailesi için. Anne tek başına kalıyor en büyük çocuğu Abdurrahman kendisi engelli onun bir ufağı Serhat okula gidiyor, çalışan başka yok. Çocukların hepside oyun çağında, oyun çağında ama sadece çağ olarak oyun çağında ama oynayamıyorlar. Eğitim olarak ta hiçbir okul kabul etmiyor. Ne herhangi bir özel eğitim kurumu veya bir devlet okulu onlar için uygun yapılmamış. Hem kroki bazında hem binanın yapısı bakımından çünkü bu çocuklar çok hassas herhangi bir hafif düşmede dahi kemikleri kırılabiliyor veya herhangi bir itmede dahi kırılabiliyor kemikleri onun için bu kemiklerin biraz daha da güçlenebilmesi için sağlıklı yaşamaları gerekiyor, bu sağlıklı yaşam besinden tutup çevre koşullarına dahi her şeyi kapsamaktadır. Çocuklar hemen hemen her hafta hastaneye götürülüyor. Mide rahatsızlığından tutalım boğaz rahatsızlığına kadar. Her türlü yemeği yemiyorlar. Her türlü yemeği yemediklerinden dolayı özel yiyecek gerekiyor, anne 10 tane çocuğuna ayrı ayrı yemek yapamıyor. Annesiyle konuştuğumuz bir sohbette keşke maaşları olmasaydı da çocuklarım böyle olmasaydı dediğini çok çok tekrarladı. Bu çocukların eğitim göreceği bir kurum yok, eğitim görmeyince evde mahpus kalıyorlar, dışarı çıkarılamıyorlar,dışarıda oyun alanı yok,oynayacakları park yok ki park dahi olsa da çocuklarımız için uygun değil ,herhangi bir dediğimiz gibi herhangi bir değmede bile düştükleri anda kemikleri zarar görebiliyor.Ailenin psikolojisi çok önemli bugün aile psikoloji maalesef alt düzeylerde biraz önce annemizin dediği gibi bilmiyordu aile planlamasının ne olduğunu bilmiyordu, cam bebeklerin ne olduğunu bilmiyordu.Fatma dahi bile 3 yaşına geldiğinde ancak o zaman tespit edebildiler cam kemik olduğunu,onlarda hep bir umutla,bir umutla belki çocuğumuz sağlıklı dünyaya gelir umuduyla çocuk yapma kararı alıyorlardı ama hep 4 defadır hayal kırıklığı.Gerçekten evin koşulları bu çocukların sadece yatak seyretmeleri ,aynı odada yatmaları bile şu anda maalesef uygun değil .Bu çocuklara ortapedik gerekli .Bu çocukların hava alması gereken alanların olması lazım. Sosyalleşmeleri için gerekli alanların olması lazım. Biz yetkililerimizden sadece diğer engelliler için değil bu ara engellilerin ayrıma uğratılmaması gerektiğini düşünüyoruz.Bu ailede 4 tane çocuk engelli,teyzeleri engelleri ve bu engelli kitlelerimizin dediğimiz gibi cam kemik, cam kemik dediğimizde gittikçe kemiklerinin eridiği, gittikçe fiziksel olarak küçüldükleri, bu çocukların öz bakımından tutalım her şeyiyle ilgilenilmesinin gerektiğini sadece fiziksel bazında değil,psikoloji bazında, öz bakım bazında her şeyiyle biz insanlar muhtaçlar ama bu alanda neler yapıyoruz öz eleştiri verdiğimizde elde herhangi bir veri yok bir şey yapamıyoruz bu çocuklara amacımız eğer ki bu çocukların belli bir yaşa kadar yaşıyorlarsa o yaşa kadar mutlu yaşamaları için çabalamamızdır.Dediğim gibi bu çocukların cam kemik olduğundan dolayı tekerlekli sandalyeyi süremiyorlar akülü bisiklet kesinlikle ve kesinlikle gereklidir.4 tane çocuğumuzdan 3 tane çocuğumuz bugün bebek arabasıyla gezdiriliyor çünkü onlara uygun tekerlekli sandalye şu anda ilçemizde bulunmuyor çocuklarımızın maddi durumdan dolayı maalesef işte oyun alanı yok ev uygun değil,annemiz bu konuda çok çok yıpranıyor.Gerçekten de hani kuran-ı kerim ‘de de cennet annelerin ayağı altındadır ama bir engelli çocuğunun annesinin ayağının altında 7 kat cennet belde vardır bu çocukların ilgiye ve yardıma ihtiyaç vardır ve bu yardımı STK‘lardan, hastanelerimizden,yetkililerimizden, kaymakamlarımızdan talep ediyoruz’’diye konuştu.
Özel Nusaybin Rehabilitasyon Merkezi Psikoloji Eğitmeni Tuğba Salık ise 4 cam kemik çocukların eğitimi için yetkililerden yardım talep ettiklerini belirterek, “Eğitimci olarak, bizde eğitimciyiz ama ne de olsa zihinle ilgili olduğu zaman ki zihinsel engellilikleri yok sadece bedensel farklılıkları var bu çocuklarımızın ve bu çocuklarımızda diğer çocuklar gibi okullara gitmesi gerekiyor. Maalesef ablanın 4 tane çocuğunda engelli olması daha sonra gelir durumları da zaten çok yüksek değil. Hani gerçekten annesinin hak ettiğini düşünüyorum ki devlette hak ettiği için veriyor ablaya ve bunların %70, %80’lik olarak değerlendirmemek gerekiyor raporlarını. Hani ablam bunu gördüm bu çocuk engeli değil deyip de göndermek değil, biz hastanelerimizden de bunu bekliyoruz artık çünkü çocuklar gerçekten engelli bir anne 4 tane çocuğuna ki engelli çocuğuna böyle bakabiliyorsa onun elini öpmek gerekir. Ben ablayı bu şekilde çok takdir ediyorum ve elimden geldiğince her hafta gelmeye çalışıyorum, çocukları seviyorum ama bizimde imkanlarımız vermiyor her zaman gelemeyebiliriz. Ama devlet yetkililerimizden de rica ediyorum çünkü bu çocukların ben istiyorum ki Abdurrahman bey’in dediği gibi demin kendisi de söyledi tekerlekli akülü arabasının olması ve kendisinin özgürce bir şeyler yapmasının istiyoruz. İnşallah bu sesimiz yetkililere gider, inşallah bir şeyler elde etmiş oluruz. Üzülmek istemiyorum çünkü onlar bireysel olarak artık her şey yapabilecek durumdalar ve ben ona inanıyorum. Ablanın üzülmesine hiç gerek yok ki çok üzüldüğünü görüyorum hani sadece televizyon karşısında yani bu kamera karşısının dışında da çok üzüldüğünü görüyorum onunda, o da istemiyordu çocukları bu şekilde rahatsız olsun o da istemiyordu çocuklar koştursun, çocukları eğlensin o da istiyordu hani gezin, tossun çocukları yani onunda hani hayalleri vardı, çocukları üzerinde hayali vardı çünkü her anne, babanın bir hayali vardır çocukları üzerinde, maalesef bu şekilde olduklarından dolayı çocukları bu hayali gerçekleştiremiyor ama kendi parçası olduğu için o çocukları elinden geldiğince yani onları kucağına alması, sevmesi, giydirmesi hani bunlar gerçekten çok önemli. İnşallah yetkililer sesimizi duyar yani bir şeyler yapılmasını istiyoruz. Hani sadece okula gidip de öğretmenlik yapanlar değil gelsinler, buraya gelemiyorsa imkanları yoksa devlet öğretmenini gönderebilir buraya kadar, çocuklar gidemiyor sonuçta. Gidemiyorlar ama onlara bir araba tahsil edebilirler, gelebilirler. Çocukların eğitimini almasını istiyorsa bir arabayla götürebilirler çünkü can kemiktir bunlar’’diye konuştu.-Haber-Ahmet Akkuş
